Filozofia Nemst'a

/791/ Portale do wymiarów

2012-03-10T20:32:00.000+01:00

Widać już pierwsze efektymorderczych treningów jak to Zuza określa i codziennego katowania się iwyginania śmiało ciała tudzież moczenia tegoż ciała w jakimś towarzystwie lubprzy jego braku w wodzie basenowej.

Ajs napomniał o portalachrandkowych, na których i mnie można spotkać. Niedawno nawet za namową panapewnego a właściwie przy jego podpowiedzi i ja założyłem na jeszcze jednymportaliku swe konto i tam nawet zobaczyć mnie można. I efekty o których wspomniałemchwilę wcześniej także zobaczyć można.

/790/

2012-03-06T18:56:00.002+01:00

Znowu był basen, znowu byłobardzo miło, choć tym razem tłumy zdecydowały wymoczyć tyłki. O dziwo samimężczyźni. Następnym razem wezmę soczewki by lepiej ich móc sobie pooglądać.

Znowu docierają dość interesującewiadomości o poczynaniach byłego. Wisi mi to totalnie.

/789/ Barman – wyjaśnienie

2012-03-03T22:53:00.002+01:00

Wieczorem witałem się z Barmanem.Trochę żeśmy porozmawiali, sprawy uporządkowali. Konieczne było wyjaśnienie, żenie chcę związku, że nie kocham i nie zamierzam go oszukiwać tylko po to by gowykorzystać. Przyjął to. Wydaje się, że dobrze to przyjął, ale intuicja mipodpowiada, że może niekoniecznie. No cóż – lepiej teraz niż później.

/788/ o jak miło

2012-02-27T20:58:00.000+01:00

No kto by się spodziewał, że pływanie z Czesławem może okazać się tak bardzo miłe i przyjemne. Ja bym się chyba nie spodziewał. A przyjemniejsze było tym bardziej, żeśmy sami na caluśkim basenie byli. Bardzo mi to odpowiadało jako jednostce wstydliwej (hehe). I nawet trzeba przyznać że się zmęczyłem, ale też coś niecoś podpatrzyłem. Ot chociażby jak uruchamia się fontannę.

/787/ Pobudzony

2012-02-27T08:31:00.000+01:00

Zarwałem trochę nocy. No może tak od połowy. Ale kiedy spać usiłowałem, też mi nie szło. Tak to jest gadać z chłopcami takimi całkiem miłymi do późna na gg i dalej jeszcze przez sms i na basen na dziś się umawiać. Do tego doszła ta kawa po dwudziestej i brak ćwiczeń wieczornych, energia mnie rozsadzała. Zresztą dziś wstałem tuż po piątej, tak tylko bo mi spać było jakoś trudno. Zdenerwowałem sąsiadów budząc ich podczas ćwiczeń, później był prysznic, teraz żłopie znowu kawę, taki stary znajomy pisze, że ma chęć kogoś zerżnąć a za oknem pada śnieg. Wypiję kawę i trzeba kąpielówki spakować i ręcznik i udać się na ten basen umówiony z tym całkiem przyjemnym chłopcem.
Mam nieodparte wrażenie, że jestem mocno pobudzony. Może nawet mocniej niż mocno.
Choć może mnie się to wszystko śniło i dalej śni.

/786/ Wieje

2012-02-26T16:06:00.001+01:00

Wieje okropnie. Leniwie się i coś chyba mnie boli, ale pewny nie jestem. Może to, hmm zresztą sam nie wiem.
Mniejsza o to jednak. Kilka dni temu usłyszałem tą piosenkę i bardzo mi się podoba ona.

/785/ Przyglądam się sobie

2012-02-23T21:15:00.001+01:00

To wrażenie, które się pojawia, że blog jest zaniedbywany, to zdaje się chyba nie tylko moje odczucie, i to prawdopodobnie nawet nie tylko wrażenie. Może się wypaliłem blogowo, może mi się zwyczajnie nie chce, może real jest dużo ciekawszy, choć tak naprawdę, też jakoś dość spokojnie z tym wszystkim. No może warto by było wspomnieć, że Barman miłość mi wyznał a ja mu nie, że bawiłem się w ostatki przednie, a później nawet dzwoniłem i tu i tam, że… i tak dalej. Chwilami brak czasu a dziś przecież siedzę tak zupełnie bezczynnie, i jedna myśl się pojawia, że może warto by się było wcześniej położyć, tym bardziej, że noc poprzednia była dziwna a sny o jawę zahaczały i musiałem zaświecić światło by stwierdzić, czy to co rzekomo widzę, widzę realnie, czy mi się śni. Okazało się, że mi się śniło, choć tak realnego snu nie miałem dawno. Nie był może to jakiś straszny sen, bo chodziło tylko o poszukiwanie tableta, który miał leżeć pod moją głową, ale kiedy wydawało mi się, że już nie śpię nadal go widziałem. Lecz cóż miałby on tam robić, skoro jego ulubione miejsce jest pod stertą papierzysków. Ech jakiś taki markotny jestem – może to przez pogodę. Dobrze, że na ten przykład Brylantyna już wiosnę dostrzega, może i ja się lepiej przyjrzę.

/784/ (-)

2012-02-16T17:43:00.000+01:00

Pączków już dziś więcej nie będzie. Tyle ile było (a wcale ich wiele nie było zwłaszcza jeśli przypomnę sobie kilka lat wstecz) w zupełności wystarczy. I tak ćwiczę, ćwiczę diety stosuje a efekty jakieś takie nieco mizerne. Przynajmniej według mnie.
Barman był u mnie wczoraj. Nocował. Było ok. I tyle praktycznie w tym temacie. Razem obejrzeliśmy film, polski dramat, siedziałem z rozwaloną szczęką, przerażony, zszokowany, załamany, wbity w ziemię tym, co zobaczyłem. Może i dobrze, że nie pamiętam tytułu.
Ikool. Ikool.

/783/ Hm

2012-02-13T15:11:00.000+01:00

Jak zwykle planuje jedno, wychodzi drugie, może i lepsze. Choć Barman przyjechać miał to w międzyczasie ja wybyłem wcześniej mu napisawszy, że jako iż on dopiero jedzie i nie wiadomo kiedy dojedzie, to ja jadę w nieco inną stronę, że przekładamy, że jestem zbyt leniwy by czekać na niego, że pewnie będzie zmęczony, że przecież parcia na szkło nie ma i że przecież jak nie dziś to pojutrze też można się spotkać. I ty to właśnie sposobem wybyłem by się relaksować na sposoby różne mokre.

/782/ Barman znów

2012-02-11T10:45:00.000+01:00

Sobota. Pije już dziś drugą kawę, przyłączyłem się do licytacji lusterka na allegro. No tak planuję zmienić wystrój korytarza więc lusterka tam jakiegoś zgrabnego potrzebuję. Barman pojechał do Stolicy się bawić. Hm, czemu ja znów o nim piszę. Wczoraj z nim pisałem mimo, że był podpity, rano już też. Ciągle ten Barman i Barman się jakoś tak zaczął kręcić wokoło. Jutro po południu ma do mnie przyjechać. Pewnie na noc zostanie, no bo gdzie go później w ten największy mróz puszczać samego samusieńkiego do domu. Już jakoś zawsze można się podzielić miejscem w ciepłym kącie, jak użyczę nieco wody ciepłej i ręcznika by mógł się umyć to też nic się nie stanie. Barman – hm, w międzyczasie już zrezygnował z tej pracy i tak naprawdę Barman barmanem nie jest, choć tu pozostanie już Barmanem bo nie mam chęci by tworzyć jakieś nowe imiona, przyzwyczajać się na nowo.
I teraz sam się zastanawiam czemu o nim piszę. Przecież uparcie jestem niewzruszony na jego zaloty i podrywanie. Wciąż twierdzę, że nie mogę jako świeży rozwodnik, że muszę sobie poczekać, że musze się przyzwyczaić. I to już w sumie drugi miesiąc tak pewnie trwa to barmanowe kręcenie się wokoło.

/781/ Idę spać

2012-02-10T09:15:00.000+01:00

Chce mi się spać, choć to przecież dopiero początek dnia. Lecz mi się chce spać i w sumie nawet mogę to uczynić, choć właśnie piję drugą kawę.
W domu dokonał się pierwszy etap rewolucji wystrojowej. Aż miło jest teraz tak posiedzieć tu, gdzie zrobiło się tak fajnie, miło przytulnie i już nie rażą te białe kolory ścian. Jednakże to tylko etap. Czekają kolejne. Tymczasem kończę kawę i idę spać.

/780/ WiM odc. 7

2012-02-07T19:00:00.000+01:00

Francuski wątek zakończyć już trzeba by było, no bo ileż to czasu panowie mili Witold New Łajdaczka i Marek Cnotliwy być by tam mogli. Dość – jednym słowem – dość. Wiedzeni więc panowie owi wezwaniem niniejszym wrócić postanowili do stolicy swego jestestwa, do miejsca swojego rozkochanego, do swych cioteczek, do swych babeczek, do chłopców swoich poznanych, miłych, lubianych, po wódce to nawet i całkiem kochanych. Sex na plaży im się marzy, lecz na plaży śnieg. Więc cóż z tego, że pan kapitan, który ich mijał w porcie lotniczym okiem pomrugał a później jeszcze i to nawet zerknął za nimi obejrzawszy się wulgarnie. O dziwo, nie Dziwo gdy poprzez próg drzwi rozsuwanych przechadzali się niczym po plaży w letnie popołudnie ujrzeli owego pana pilota co też o dziwo nie Dziwo stał i palił. On tak piękny tu, tak całkiem samotny, tak całkiem nie obmacany, tak całkiem nie pokochany, jeno stał i palił. I szok. Mróz okropny, śnieg sypie, a on pali. Zwyczajnie w świecie pali i nie zważa na to, że śnieg. Po prostu pali, tak jakby nie mógł nic innego robić, jakby nie mógł zapalić, gdzieś tam w strefie dla pilota, w strefie zamkniętej. On tu stoi i pali. A oni – New Łajdaczka i Cnotliwy się patrzą jak on tego papierosa bierze do ust, jak wkłada go powoli między swoje wargi, jak je zaciska na nim, jak robią mu się dołki w policzkach kiedy zaczyna ssać, to znaczy zaciągać się. Stoją jak dwie ciotki i patrzą, a on się śmieje. I nie śmieje się ustami, bo one zajęte, ale śmieje się oczami i patrzy na nich i znów mruga. (Porwać go i zgwałcić, zatkać te ustka już nie fajką, tak żeby mu się te dołki zrobiły, żeby ssał i zaciągał się). Patrzyli na siebie Marek i Witold i pilot pan i pilot pan i Marek i Witold.

/779/ Drwal

2012-02-07T13:33:00.002+01:00

Skończyłem czytać Drwala. Jestem zadowolony. Jako masowy odbiorca, produkt cywilizacyjny całkiem nowy w dwóch czy trzech miejscach lektury na chwilę się zgubiłem by po chwili się odnaleźć. Jakoś specjalnie nie wychodzi mi ocenianie czy też recenzowanie książek więc powiem zwyczajnie, że się podobał mnie ten kryminał.

/778/ Fejs

2012-02-06T20:34:00.002+01:00

Wysłałem Barmanowi zaproszenie na fejsie. Teraz to już kilkoro z Was będzie mogło go podziwiać , jaki to piękny chłopiec i w ogóle. Tylko będzie rodziło się pytanie który to, który bo na tym całym fejsie, to jakoś tak mi się zageja towarzystwo.

/776/ O powrocie

2012-02-05T20:46:00.001+01:00

Słodko i czule pieści mnie muzyka. Ktoś lub coś wypada żeby mnie popieścił a prądu tu pod uwagę jednak nie biorę.
Wróciłem do domu. Zaliczyłem spotkań miłych, bardzo miłych, alkoholowych kilka. Spotkałem się z panem mrozem – dość sporych rozmiarów był to pan, jak dla mnie za duży, tak 35 na minusie. I właśnie chyba podczas tego spotkania się przeziębiłem. Tego jeszcze nie wiem.
Jechałem godzin kilka. W sumie nie dużo, bo droga była udrożniona, pozbawiona TIRów, które raczyły były zatrzymać się na poboczach i zmarznąć. Innych samochodów też dużo nie było, więc pełen luksus drogowy.
Po drodze odwiedziłem Ktosika. Któż go jeszcze pamięta? Ja go pamiętam, bardzo dobrze, a nawet lepiej niż bardzo dobrze go pamiętam. Można by nawet powiedzieć, że szczegółowo go pamiętam. A jego kot mnie pokochał – ha. Wszystkie zwierzaki do mnie się garną.
A teraz zażyję środki różne i udam się gdzieś tam, bo mi zimno i duszno – nos się wziął i zatkał.

/775/

2012-02-02T13:46:00.002+01:00

W sumie nie moją winą jest, że obecny wyjazd trwa pod znakiem alkoholu różnej maści i postaci. Wbrew pozorom może to i dobrze, że wieczorem jedyne o czym marzę i na co mam chęć to sen.

/774/ Sami faceci, sami geje

2012-02-01T09:14:00.001+01:00

I się zaczęło. Po przyjeździe i zakrapianej imprezie zaliczyłem zgon he. I dobrze, tylko, że teraz nadal w głowie mi się kręci. Mniejsza jednak o to. Rozmowy o kutasach, dupach i fajnych ciastkach, które można by …. – się domyślcie co można by. Jednym słowem sami faceci, sami geje.

/773/ O ładnych chłopcach słów kilka

2012-01-31T10:16:00.003+01:00

Jakże to pięknie było, kiedy wczoraj w galerii w Pearly oczom mym ukazało się dwóch chłopców. Chłopcy jak chłopcy zwyczajni tacy, choć całkiem ładni. Mój radar zaczął wskazywać coś, lecz dowierzać nie chciałem bo zajęty byłem szukaniem sweterka aż tu nagle idąc obok nich zerknąłem sobie w kierunku pośladków jednego z nich i patrzę i nie dowierzam prawie. Ręka drugiego na wspomnianym pośladku pierwszego. Aż mi się gęba z uśmiechu rozszerzyła, że tu w Pearly też można ha. Czyli radar działa jak najbardziej poprawnie, może nawet jest zbyt wyostrzony – wszędzie widzę chłopców, których można by, a nawet trzeba by podrywać, zaczepiać, zagadywać. Tacy ładni ładniutcy chłopcy.
Dziś może jakiegoś ładnego chłopca miałbym okazję na stopa zabrać. Tak daleko przecież będę jechał. Ach jakże miło by było z jakimś ładniutkim tak sobie pogaworzyć, zjeść kanapkę, napić się kawy. Bo jak tak dalej pójdzie to moja mama sama zacznie sobie zięcia a mi chłopa szukać, bo zauważyłem, że też się już rozgląda.

/772/ Urlop zimowy początek

2012-01-30T11:09:00.002+01:00

Nadszedł czas zimowego wyjazdu. Etap pierwszy to Pearly. Choć w pierwotnym założeniu miała być Stolica i wizyta u Lookiego. Lecz chłopiec ów odwołał to spotkanie i w sumie nawet go rozumiem. Może nie należy rozgrzebywać tego, co już jakoś zostało przyklepane. Natomiast jutro z rana zapewne samego wyruszę na spotkanie Martina na drugi koniec Polski, a może nie tylko i Polski, może jeszcze jakiś kraj europejski uda się odwiedzić, choć kto wie jak to z czasem będzie. Przy okazji dowiedziałem się, że Martin kręci coś nowego z takim jednym nowym, więc ho ho – on zatwardziały singiel chce się dać omotać. A dziś od rana mamy w domu nie ma więc to blokowe mieszkanie rozbrzmiewa dyskotekową i nie tylko muzyką – ha – nie ma to jak odrobina życia w tym blokowisku. Gdybym miał tu dłużej przebywać pewnie bym oszalał i nie dziwię się, że wszyscy po kolei uciekają stąd i szukają czegoś innego na własną rękę – taka kolej rzeczy.
Dobrze że neta przewoźnego mam. Ha. Chyba całkiem dobry nastrój przeze mnie przemawia.

/771/ Mam to w dupie

2012-01-27T20:58:00.000+01:00

Pedały, geje, cioty. Jak zwał tak zwał, grunt, że część z nich mnie drażni i to bardzo. Niedouczeni, nieinteligentni, mało bystrzy, napaleni ciut za bardzo, myślący chujem, szukający książąt kiedy sami są mówiąc delikatnie miernej jakości. Oczywiście nie wszyscy. Zdarzają się perełki. I taki oto gejowski świat kształtuje się w okolicach Pearly i w samym Pearly. I tkwię tu i mam to w dupie o. na to wszystko czytam sobie Drwala.

/770/ Środowo

2012-01-25T23:06:00.000+01:00

Intensywną intensywnością mija dzień kolejny. Rozpoczęty dziś o dziwo w łóżku Georga, gdzie dobiegał końca dzień poprzedni. Lecz nie myślcie sobie, że łóżka równoważne jest z sexem. Ha. Bo właśnie w tym wypadku nie jest, choć rzeczywiście gdyby chcieć użyć różnych kolokwializmów trzeba by rzec: „żeśmy się przespali ze sobą”, lub „że spędziliśmy razem noc”. I używanie tych prostych wyrażeń mogłoby pociągnąć za sobą różne wnioski, więc używać ich dla określenia zaistniałej sytuacji nocno-wieczornej nie będę. Dziś zaś – hm, i no cóż. Trzeba się było przebudzić po snach rewelacyjnych podczas których rozmawiałem z jakąś Beatą w języku szwedzkim, hiszpańskim i jeszcze jakimś, malowałem ściany na czerwono w mieszkaniu, w którym nigdy nie byłem i jeszcze inne różne takie także.
A dla ACTA w dalszym ciągu zdecydowane NIE. Drażnią mnie rządzący, bardzo mnie drażnią, chyba zacznę im źle życzyć.

/769/ Nie dla ACTA

2012-01-23T16:20:00.001+01:00

Strona, którą przeglądacie w ramach internetowej solidarności przyłączy się do strajku, a co :-).

/768/ Porannie środowo

2012-01-18T11:56:00.000+01:00

Spałem dziś długo. Widać potrzebny był już ten wydłużony sen poranny. Kiedy budziłem się jakoś tak fajnie otuliłem się kołdrą, że zwinąwszy się podobna była do ciała ludzkiego tulonego przeze mnie. Widać brakuje mi kogoś w tym łóżku i pewnie przytulania mi się chce. Lecz cóż. Brak ten pozostanie niezaspokojony.
Tymczasem jednak szykuję się z wolna na wyjazd do Martina. Udało się nam w końcu zgrać terminy i na parę dnia go odwiedzę. Chciałbym też go Krakowa wpaść, a przydałoby się i o Stolicę zahaczyć. Zobaczymy, co z planów tych zimowych wyjdzie.

/767/ Nic po nic a jednak coś

2012-01-16T20:22:00.000+01:00

Mój upór powoli, acz skutecznie zaczyna przynosić efekty. Może i nie drastyczne efekty, ale jednak ćwiczenia dają to, co dawać mają. Niewiarygodne jest także to, że już z samego rana chciało mi się wielce energię spalić. I nawet ją spaliłem. A właściwie rozładowałem. Bo przecież nie palę, choć jak pisałem podsumowanie roku 2011, to musiałem być zmęczony i naskrobałem, że palę, a przecież nie palę nic a nic. A jak chwilami mnie myśl nachodzi typu „jaki fajny papieros” przypominam sam sobie, że musiałbym być bardzo głupi, gdybym nawet tylko sztacha chciał zaczerpnąć. I myśl debilna szybko odchodzi, szybciej niż przyszła.

/766/ Jak zwykle

2012-01-16T00:19:00.000+01:00

Georg już przeprowadzony. Mieszkanie nowe ma fantastyczne, duże, przestronne a i ja się tam czuję wyśmienicie. Zabawne jak blisko teraz mieszkają obok siebie on i Szarooki.
Poza tym nuda – jak zwykle. Trochę szaleństwa, choć nie na parkiecie, ale w towarzystwie brygady z pracy. Trochę alkoholu, trochę rozmów mniej przyzwoitych, trochę pieszczot z dziewczynami Panią G. i Krystyną.
Barman za bardzo chyba chciałby się zbliżyć. I jakoś nie specjalnie mam ochotę wpuścić go otwartymi na oścież drzwiami do mojego świata. Komunikowałem już mu to, ale widać w sposób nie do końca oczywisty, zaburzenia przekazu lub coś innego.
Poza tym nuda – jak zwykle.

/765/ WiM odc. 6

2012-01-13T04:30:00.000+01:00

A Francja francuską kuchnię miała i kuchnią tą raczyć raczyła, a właściwie to jeden taki nią raczyć raczył Witolda. Jeden w poniedziałek i drugi, choć dalej jeden we wtorek i trzeci choć dalej jeden lecz inny już we środę. I tak właśnie dnie mijały za jednym drugi, za trzecim czwarty ku niedzieli zmierzając niechybnie. I chłopców takich wielu było. Cóż z nimi robił, cóż z nimi czynił? – nie znaną rzeczą jest mi to, więc opowiedzieć o tym nie mogę. Tymczasem Marek w domu ich wspólnym łzy wylewał i szlochał czekając choćby na kartkę jakąś niedużą gdzie by widoczek ładny był jakiś i słów kilka miłych z miłością napisanych. I czekał tak miesiąc, czekał i drugi, czekał i trzeci. Czwartego już nie czekał, już wiedział, że trzeba ruszyć, więc Marek wyruszył do Francji.

/764/ Laska z Polski

2012-01-12T20:58:00.000+01:00

A pan marszałek to trzymał za laskę?
Tak by można było tekst o snach różnorakich rozpocząć, co to raczyły mnie nawiedzać niedawno, a dokładniej mówiąc to w nocy z wtorku na środę. W śnie tym właśnie marszałkiem byłem. Cóż za totalna irracjonalność.
Do rzeczywistości jednak wracając. Zły jestem sam na siebie. Zły głównie za to, że pozwoliłem dać się tak omotać, zaślepić, że nie widziałem tego, co widzieć powinienem, że nie słyszałem tego, co słyszeć powinienem, że czułem to, czego nie było, a co tylko li złudzeniem było i majakiem sennym, jak to widzenie marszałkowe.

/763/ Wio

2012-01-11T11:01:00.000+01:00

Wczoraj niezwykle sympatyczny wieczór w towarzystwie Lexa i film zdaje się noszący tytuł „Powinieneś poznać mojego syna”. Trochę, a nawet więcej niż trochę się pośmiałem odrywając od codzienności. Wieczorem ledwie kilka sms z Barmanem i kiedy już zasnąłem koło północy przyszedł sms od Georga, którego treści przytaczać może nie będę (choć zamierzałem). W każdym bądź razie chodziło o Szarookiego i pociechę jaką sobie szukał czy nawet znalazł – bo przecież świat jest mały i szybko się okazuje, że ktoś zna kogoś i tak dalej. Lecz za złe tego już mieć mu nie mogę, i nawet nie zamierzam. Co by nie powiedzieć parą przecież już nie jesteśmy, niech więc robi, co mu się rzewnie podoba.
Samopoczucie reasumując zadowalające. Na szczęście śniegu nie widać. Proces chudniecie uskuteczniany, co wczoraj nawet Lex był łaskaw zauważyć. Czyli głowa do góry i wio koniku.

/762/ Sam nie wiem

2012-01-09T13:51:00.002+01:00

Tak się zastanawiam co jest dla mnie lepsze, co bardziej wygodne, a co milsze a może ważniejsze.
Pragnę rozwoju, a jednocześnie chce stabilności i statyczności zwłaszcza w niektórych kwestiach.
Sprzeczne emocje mną szarpią, choć tragedii z tego nie będę robił.
Bym chciał i bym nie chciał zarazem. Heh – jakiż ja jestem sam w sobie paradoksalny. Tęsknota a jednocześnie upór. Robić krok i nie robić kroku, układać usta do litery „a” i powiedzieć „c”.
I takie właśnie te moje rozważania poniedziałkowe są, kiedy przerwę mam i podelektować się mogę herbatką.
Barman by chyba chciał. Ja może też bym chciał. Sam już nie wiem.

/761/ Strach

2012-01-07T18:27:00.001+01:00

Ach sam nie wiem co dziś począć ze sobą mam. Lex powędrował gdzieś na jakieś picie więc go nie odwiedzę. Z Georgiem widziałem się wczoraj i widzieć się będę jutro więc dziś sobie daruję. Barman proponuje bym wpadł, ale ja sam nie wiem, czy chce mi się jechać do niego. Rozdarty wewnętrznie jestem, ach, ach, ach, ach. I na dodatek coś mi się chce i sam nie wiem co mi się chce. Być może jakiegoś słodyczą, ale przecież tego jeść nie powinienem. I znowu ach, ach, ach. Jakże ciężka jest ta dola, jakże ciężka ach, ach, ach. Tyle tych ach, że aż strach, strach, strach. Bije mi chyba he.

/760/ Dialogi

2012-01-05T18:50:00.000+01:00

- Ale ty nie jesteś jakoś specjalnie załamany – rzekł do mnie Lex
- No nie jestem – odpowiedziałem
- Właśnie słyszę po głosie – skwitował Lex

Maxiu – Tobie zaś najlepszego :*

/759/

2012-01-04T23:08:00.004+01:00

Źle jakoś specjalnie nie jest. Spałem do dziesiątej i śnił mi się Georg, który miał rude włosy i występował w telewizji jako żywa reklama swojej nowej firmy. Ja zaś jak już raczyłem się obudzić, wymyć, wypachnić ruszyłem na zakupy, gdzie też i nabyłem koszul – dwie, koszulek bluzopodobnych – dwie, marynarkę sportową – jedną. Wieczorem zaś dokupiłem czajniczek do herbatki specjalny oraz spodnie i znowu koszulkę. Taki mój radosny sposób na złe emocje. Czyli podsumowując jestem zadowolony. Po drodze zdarzyło mi się wypić kawę z Zuzą, pomarudzić jak ten czas szybko biegnie, wypić nieco whisky a także wieczorem uczynić kilka czynności mających pobudzić spalanie tłuszczu. Tym sposobem dobrnąwszy do chwili obecnej z pominięciem dwóch czy trzech szczegółów i po pierwszym zaparzeniu czaj spać będę szedł.

/758/ Już się nie martwię.

2012-01-03T22:31:00.002+01:00

Może i tak nie jest dobrze, że z początku roku, ale nastąpiło rozstanie. Może i tak właśnie będzie najlepiej, kiedy każdy będzie szedł swoją osobną drogą. Może i ja już sam tego pragnąłem, bo taki dziwny spokój jest we mnie. Już się nie martwię.

/757/

2012-01-03T18:48:00.002+01:00

Tak naprawdę to nie wiem, co będzie, ale gdyby już nie było to i tak byłoby mi trochę szkoda.

/756a/ i jeszcze raz

2012-01-03T14:28:00.000+01:00

Dziwna numeracja postów się zrobiła a to dlatego, że pojawiły się drobne zawirowania przy prowadzeniu eksperymentów wszelakich z blogiem związanych. Koniec końców jednak wracam do tego sposobu publikacji, przynajmniej na razie.
A z innej bajki – jestem trochę rozdrażniony to fakt. Może i nieco chwilami trudno ze mną wytrzymać to drugi fakt. Lecz i ja czasem potrzebuję czegoś więcej, traktowania poważnie, jakiegoś zaangażowania. Moje różne rozważania i rozmyślania zaczynają prowadzić mnie do stwierdzenie, że tam gdzie bym tego chciał najbardziej, takiego traktowania, o którym przed chwilą wspomniałem nie doświadczam. I dlatego zawołać mogę i zacytować: „kiedy znajdziemy się na zakręcie co z nami będzie”.

/755/ Od nowa

2012-01-01T13:49:00.003+01:00

I się zaczeło na nowo. Czynię niniejszympierwszy tekst w roku nowym. Jestem już wyspany, w miarę, powiedzmy, że wypoczęty.Świętowałem trochę w domu, trochę z Maxem, trochę z Dużą. Zabrakło tylko jednejrzeczy, jednego sms, ale cóż – mniejsza o to.

/754/ Życzenia i ostatni tekst w starym roku

2011-12-31T23:30:00.000+01:00

Przez dwanaście godzinpublikowałem podsumowanie mijającego roku. Większość z Was zapewne będzie miałaokazję przeczytać te wszystkie dwanaście tekstów jako jedną całość raz zarazem. Mniejsza jednak o to.

W tej ostatniej godzinie roku2011
pragnę życzyć Wam
by nowy 2012,
ten, który już niebawem pojawi się
nakalendarzach Waszych i moich
był lepszy, wspanialszy.
Niech i Wam i mnie sięwiedzie,
niech mamy możliwość kochania
i niech kochani będziemy,
niech szczęścienie opuszcza nas
ni w dzień ni w nocy,
lecz niechaj trwa wciąż przy nas.
Wszystkiegonajlepszego.

/753/ Podsumowanie cześć XII

2011-12-31T21:00:00.000+01:00

Grudzień

Śniegu brak. I dobrze.

Sukcesy w pracy. Wiele sukcesówwłaściwie.

Pojawiające się nie wiadomo skądkilogramy. Jednak efekt palenia. Ale może są one na ten czas potrzebne też.

Kumpello. Dość intersującyserwis.

Barman. Ach jaki miły pan.

Przed świątecznie, świątecznie ipo świątecznie. Na szczęście.

Podsumowanie. Trzy godziny pracy. I miałem jeszcze jedenpomysł na nie, ale go nie będę realizował.

/752/ Podsumowanie cześć XI

2011-12-31T19:00:00.000+01:00

Listopad

Święta. Zmarłych oczywiście.

Narasta jesień. Precz.

Harce różne z kobitami. Uwielbiam.

„Pana nie zatrzymujemy – proszę jechaćdalej” – czyli immunitet Nemsta. Wczoraj za to z burmistrzem jeździłem.

Odwiedziny Whita. On mi siępodoba.

Przestałem palić. Przestałem –nie rzuciłem. Nie palę i jestem z tego powodu szczęśliwy.

Ludzie przestają palić na około

Prosiaczuszki. Kocham to słowo.

Kolejny komp w domu – tym razemtablet. Zabawka znaczy się.

Jak ja kurwa nie lubię rajstopek,czyli zakupy prezentu na Mikołaja.

/751/ Podsumowanie cześć X

2011-12-31T17:00:00.000+01:00

Październik

Wypadek uczuciowy. Że tez jazawsze to wcześniej czuję.

Sen erotyczny z udziałem jednegoz Blogerów. I nadal nie powiem o kogo chodzi.

Zaczęło się rwać i pruć zSzarookim. I było ostro.

Wybory

Zasadzka wielka – niestety udana.Emocje sięgały zenitu i tez się przeziębiłem. Nigdy tego nie zapomnę.

Separacja

Zerwanie kontaktu z Małą. Trwa dodziś.

Wahanie się czy wrócić, czyporzucić.

Zakończenie separacji i powrót. Byłyłzy nie moje.

Czystki na NK. I dobrze mi z tym.

/750/ Podsumowanie cześć IX

2011-12-31T15:00:00.000+01:00

Wrzesień

Się podniecałem bo w Pearly sięcoś nowego pojawiło w liczbie sztuk 6. A ja je kocham.

Inauguracja huśtawki połączona zpijaństwem i śpiewem o oczach czarnych.

Black and White – miła z nichbyła para. Jako jedność też już są przeszłością, a szkoda.

Zaczyna się jesień. Nie znoszęjesieni.

Wyjazd do Stolicy i raz i dwa ipoznanie Sansenoia. I mój nim zachwyt, bo bardzo milusi on jest.

Pobieraczek – niech ich zamkną wkońcu. Chamy chamy i jeszcze raz chamy i złodzieje.

Szarooki zamienił pracę. I jamiałem w tym swój mikry, ale jednak udział.

Spotkałem się z Lookim tak dośćpobieżnie. I wtedy przypomniałem Smertrika.

Wiedeń – mój Wiedeń. Ach jakicudowny o tej porze roku. Były tez Helsinki i Berlin.

Człowiekiem szczęśliwym mnie zwą.Chyba zmienię imię na Felix.

Lex poznał Szarookiego, czyli Szarooki zna już Georga i Blondyna. Się popoznawali chłopaki.

/749/ Podsumowanie cześć VIII

2011-12-31T13:00:00.000+01:00

Sierpień

Szpital. Sam się sobie dziwię, żejuż będąc chory wróciłem do domu.

Wychudzenie i powolny powrót dozdrowia. Spadło wtedy z 10 kg pewnie.

Kolejna rocznica Nemsta. I powstałnawet filmik.

Mary i Kris na nocnej wizycie.Dżaga przyjechała. Dziś już im się nie układa.

Rozmowa Georga z Szarookim – później dowiedziałem się o czym.Później była jeszcze jedna.

/748/ Podsumowanie cześć VII

2011-12-31T11:00:00.000+01:00

Lipiec

Urodziny Szarookiego i ślubzapomniany. Jakoś tak cicho po tym ślubie było.

Badania krwi i próby wątrobowe –pierwsze niepokoje. Czułem, że coś jest nie tak, ale nikt mi nie wierzył.

Benzyna za 2,64 – ale tylko raz siętak udało. Jakie to było cudowne.

Początek urlopu. Tydzień u mamy.

Wyjazd nad jezioro z Szarookim nadni nawet kilka i opalanie i zwiedzanie i oglądanie i kochanie.

Kraków. A właściwie tylkoWieliczka.

Choroba

/747/ Podsumowanie cześć VI

2011-12-31T09:00:00.000+01:00

Czerwiec

Blogowy Pulitzer od Yomosy zatekst O przenoszeniu szaf. Ten tekst i mnie zachwyca do dziś.

Szarooki w pełni.

Przypomnienie Izabel – do dziś jejpostać bliżej nie została ogółowi wyjaśniona

Śmierć Ciotki. Szkoda jej, aletaka kolej rzeczy.

Wyjazd z Szarookim do Miasta Artystów. Karmił mnie i ładnezdjęcia robiliśmy.

/746/ Podsumowanie cześć V

2011-12-31T07:00:00.000+01:00

Maj

SZAROOKI. Jak się pojawił takzrewolucjonizował mnie trochę. Mi novio – czyli mój chłopiecd he.

Grillowanie z Szarookim iprysznic po ciemku i przymrozki i … tak chory później byłem tydzień.

Zamotylkowanie. Pamiętam jak sięgo pytałem, czy by chciał byśmy spróbowali razem.

Obrus od którego zaczęła sięzmiana wystroju wnętrza. Fioletowy obrus.

Blondyn na językach – czyli yotengo espanol. Fascynacja. By to dokończyć pewnie potrzebuję większego bata nadsobą.

Nowy garnitur. Kosztował całkiemsporo.

Remont w domu – Szarooki głównywykonawca. Ściany w kolorze fioletu.

Przemeblowanie serca. No bo pojawił się Szarooki.

/745/ Podsumowanie cześć IV

2011-12-31T05:00:00.000+01:00

Kwiecień

Nie palenia nadal. Do czasu hehe.

Bóg zjawia się incognito – czyli superksiążka. Znaczy się był czas intensywniejszego czytania.

Intensyfikacja kontaktów z Mac’iem.I rachunki horrendalne za telefon.

Jakaś nieudana randka, której niemogę sobie przypomnieć, która jednak miał miejsce

Szkła kontaktowe. Nosiłem czterymiesiące.

Zabawy na basenie. Odkryłem basenkryty w Mieście Mym.

Czas Słodkiego Bliźniaka. Stwierdzam,że aż tak podobny nie był. Fakt jednak, że słodko było. Pod prysznicem osłabłemhehe.

Usłyszałem głos anioła, wcale nie tak jak pan Leszek Miler. Iten głos do dziś co wieczór słyszę.

/744/ Podsumowanie cześć III

2011-12-31T03:00:00.001+01:00

Marzec

Podejrzana radość jakaś. Pewnie dlatego,że rozpoczynała się wiosna.

Przewodnik po postaciachtragikomedii blogowej się pojawił. Pomysł był dobry, trzeba będzie ówprzewodnik zaktualizować.

Wystąpienie przeciw Gringo, którezaowocowało zwolnieniem go. Sam nie wiedziałem, że moje słowo jest aż takpotężne.

Wypatrywanie wiosny.

Tekst wspólny Maxowo Nemstowy NemstowoMaxowy. To była cudowna zabawa.

Zaginięcie Sierściucha. Było przykro,nawet bardzo przykro. Pewnie pamiętacie go gdzieś tam na zdjęciach jakichś.

Konferencja z Martinem, któryjeszcze wtedy był w Ameryce Południowej. I sobie wtedy powspominaliśmy. Dziś jużMartin jest na stałe w Polsce i być może się do niego wybiorę nawet.

Odwiedzanie starej pracy irozklejanie się przy okazji. Kocham te kobiety, które tam pracują.

Sms do Lookiego i długa rozmowa znim. Teraz to już różnie z tym jest, ale nadal lubię z nim rozmawiać.

Hamira się pojawia. Choć była dużowcześniej.

Moje wyznania do Zuzy. Ona mnieza to jeszcze bardziej chyba pokochała.

Kolejna próba zaciśnięcia pasa. Wtedyudało mi się nawet coś przyoszczędzić.

Dex i Em – cudowna pozycja. Książkowapozycja oczywiście.

Na żywo poznałem Mac’a. Na towydarzenie musiałem dość długo czekać.

Pijaństwo i Zuzy i jej męża ikupno kurtki – to pijaństwo to mi Zuza nadal wypomina

Wycieczka z mamą i Zuzą pomiejscach dla mnie miłych. Byliśmy i w miejscach pobożnych i tragicznych i dlamnie miłych. Zwłaszcza jeśli chodzi o miasto Bandyty, bo to o nim mowa.

Rzucanie palenia – próbowałem,walczyłem. Wtedy przegrałem.

Krzyki na Janowica. Musiałem go wyciszyć.

/743/ Podsumowanie cześć II

2011-12-31T01:00:00.000+01:00

Luty

Początek odchudzania – jak zwyklei po raz kolejny. Przyniosło efekty, do czasu oczywiście.

Wyczekiwanie wiosny. Zawsze nanią czekam z utęsknieniem.

Pojawia się i dobrze, że znikaJanowic, a więc seria randek około wiosennych. Cudowny chłopiec, ale za takącudowność to ja dziękuję, choć na wycieczkę zrobił dobre kanapki.

Początek wirtualnej bomby, którejskutki odczuwane są do dziś. I wszyscy wiemy o co chodzi.

Spowiedź blogowa – późniejpojawiła się cenzura. Ten post do dziś ma dużą popularność, choć już niewiele wnim się znajduje.

Czas Płomienia, choć szkoda, żetak krótki. To z nim byłem na filmie „Jak zostać królem”

Powrót Niespodziewanego. I nawet wizyta w miejscu pracyNiespodziewanego.

/742/ Podsumowanie cześć I

2011-12-30T23:00:00.003+01:00

Roczne sprawozdanie

Przy końcu roku trzeba dokonaćpewnego podsumowania. Zwyczajowo więc jak dla mnie uczynię to poprzez analizęposzczególnych miesięcy. Nie są to oczywiście przypomniane tu najważniejszewydarzenia, lecz raczej te tylko, które według mnie były bardziej ciekawe, czytylko godne zauważenia.

Styczeń

Newsweek i blogi na okładce. Zawszelubiłem się bawić grafiką komputerową.

Dwie randki i tekst 499 i pół. Pamiętami pierwszą i drugą, zwłaszcza, ze na drugą zgłosił się Artur.

Jubileusz 500 tekstu mojego opublikowanegona łamach bloga.

Odkrycie dwóch światów we mniemną połączonych. Efekt wielu rozmyślań i wynalazków myślowych. Okazuje się, żejest więcej niż dwa światy, ale to już rozważania na inny czas.

Wojna I Domowa z mamą mą. Wojna niezapomniana.„Tak będę sobie szlochać”

Popijanie nalewek różnorakich. I topopijanie trwa nadal w różnych ilościach, zazwyczaj mniejszych.

Wyjazd zimowy i poznawanie wkolejności Maxa, Adalmerko i Yomosy. Będę domagał się powtórki, choć pewnie jużw nieco innym wydaniu – niestety.

Chata. Akurat dziś w empikuwidziałem tą książkę znowu.

Radość razem z Hekate. Tu chyba dodatkowy komentarz jest niepotrzebny.

/742/ Podsumowanie cześć I

/741/ Barman

2011-12-30T22:01:00.000+01:00

Czas płynie, sprawozdaniepowstaje, aczkolwiek z braku czasu jak zwykle idzie mi to bardzo powoli. niebrak jednak czasu na odwiedzanie miejsc różnych i choćby poszukiwanie siłowni,która w oko mi wpadła. Poza tym także dziś np. kawa wypita w przyjemnym średniolokalu, za to w towarzystwie niezwykli przyjemnego Barmana wcześniej jużpoznanego. Barman jak najbardziej przystojny i uśmiecha się ładnie i mówiłagodnie i nie pije tyle piwa. A to ciągłe picie piwa przez Szarookiego chybazaczyna mi przeszkadzać. Dziś mu nawet zagroziłem, że zacznę sceny urządzać, włączniez rzucaniem wałkami i patelniami. Skwitował krótko, żebym nie przesadzał. Konieckońców tylko się pośmialiśmy. No a teraz idę tworzyć podsumowanie by Maxazaskoczyć o .

/740/ Po świątecznie haha

2011-12-29T17:18:00.000+01:00

Powoli, acz skutecznieprzygotowuję podsumowanie kończącego się roku, które w czasie stosownymzostanie tu opublikowane. Tymczasem jednak ponarzekam na to, że nie mogęswobodnie obrócić głowy, bo mnie przewiało, choć używam szalika i uważam nasiebie. Poza tym takie różne inne same miłe rzeczy się działy, że aż nie chcesię o nich mówić, by nie stały się wirtualne. Wolę jak są prawdziwe. A sprawadotyczy także pracy. Hm – miło po prostu miło. Kurde jak mnie boli. a Szarookizłapał kilka kilogramów pragnę donieść. Ha. Ja jak zwykle na diecie, haha.

/739/ Już czas

2011-12-23T16:17:00.002+01:00

Przygotowania do świąt jużzakończone. Dziś dokonało się ostateczne zamknięcie owych przygotowań. Więc terazjuż spokojny i nie nerwowy mogę oczekiwać Tego, który przyjść ma.

Zdecydowanie jest to ostatnitekst przedświąteczny w moim wykonaniu. Będę więc Wam życzył wszystkim łaskiBożej Dzieciny – bo to najważniejsze, a Ci, którzy nie wierzą niech też jąotrzymają, też Wam się przyda. Samego dobra życzę Wam.

/738/ Przed świątecznie

2011-12-22T15:39:00.000+01:00

Przygotowania świąteczne idąpełną parą. Choinka już stoi, w tym roku pierwszy raz ekologiczna. W pracypojawiłem się tylko na chwilę, na więcej nie miałem ochoty, (jak dobrze, żeczasem tak można). Przed chwilą na kawę i ciasta kawałek wpadła Duża wespół zMałgorzatą.

A mnie ostatnio przede wszystkim chcesię spać. Nawet kiedy, wczoraj byłem u mamy tylko na trochę, także po to by cośzjeść, ogarnęła mnie senność tak potężna, że choć świadom czekających mniekolejnych obowiązków zasnąłem. Niedługo spałem bo raptem pół godziny, alepotrzebowałem tego i to bardzo. Senność potęguje pogoda i szarość za oknem, a wczorajjeszcze to ta wręcz przerażająca mgła, która spowiła Miasto Me.

Gdybym przed samymi świętami sięnie pojawił już teraz życzę Wam tego, co najlepsze.

/737/ Wielkanoc

2011-12-19T08:57:00.002+01:00

Święta się zbliżają czy mi się topodoba, czy nie i wcale tego procesu zatrzymać nie mogę. Niektórzy Was wiedząjak bardzo ich nie lubię, z różnych powodów, po części także rodzinnych. Ale niebędę się teraz tu o tym rozwodził. Nie czuję atmosfery świąt po prostu. A w tymroku pogoda jest po mojej stronie i zamiast zimy jest wczesna wiosna. Ha. I chciałoby się rzec, że w kościołach zamiast żłóbków i stajenek będą groby. A zamiastBożego Narodzenia Wielkanoc. Serio chwilami mam wrażenie, że to nie jest środekgrudnia.

Dziś zaś Looki ma urodziny. Już zsamego rana wysłałem sms życzeniowy. Ach ten Looki – pewnie w życiu każdegoczłowieka pojawiają się ludzie, którzy na zawsze wycisną swój ślad, którego nieda się usunąć ani wymazać.

I teraz tak jak Spencerpowinienem zrobić mix notek i wspomnień z ostatniego czasu, ale jakoś mi sięnie chce za bardzo opowiadać o tych wszystkich drinkach na koszt lokalu, któreżeśmy z Georgiem otrzymywali, o wożeniu się wieczorową porą po Pearly autem nanumerach ze stolicy, o spacerze na wietrze ogromnym, o tym , że White chcewpaść, ale się krępuję i tak można by wymieniać dalej nie zapominając oWrocławiu, Krakowie i kilku miejscach innych, które tak czy siak dają znać osobie przez osoby pewne.

I to by było chyba dziś na tyle. Zbliżasię czas podsumowań, więc można już z lekka wyczekiwać tekstów moich mającychtaki charakter. Tymczasem gotujcie się. Tahoe już jakąś polewę wylał na ciasto –ciekawe czy zaprosi. Bo bym zżarł kawalądek.

/736/ Rzecz o wirusach

2011-12-16T22:51:00.002+01:00

Niektóre wirusy są jak oblegającywarowną twierdzę dzielni wojownicy. Szturmują nieraz bardzo długo, a czasematakują i zdobywają bardzo szybko. Czasem stosują przebiegłe techniki jak np. wysyłanieszpiegów, wynajmowanie i opłacanie zdrajców, działanie w zespole z całymszeregiem innych wrogów. Jeśli chodzi o wirusy, to one mogą współpracować zniesprzyjającymi okolicznościami jak wiatr, deszcz, inni już zarażeni wirusami.Wysyłanie zaś szpiegów to swoiste atakowanie po cichu przed głównym uderzeniem,wyłączanie niektórych odporności chociażby. Po to by we właściwej chwili jużnie było obrony. Wynajmowanie zdrajców to przejmowanie kontroli nad niektórymiaspektami. Taka mała wojenka, takie ciche zdobywanie. Niczym burzenie potężnej wieżyprzez wykruszanie głazów znajdujących się u podstawy. Widzę czasem takiewirusy.

/735/ 735

2011-12-13T14:50:00.000+01:00

Wszystko wszystkim, ale ja chybazacznę się martwić bardziej moimi wnętrznościami. Już odczuwam niepokójzwiązany z moją wątrobą. Wiem, kiedy brzuch staje się duży bo się człowieknaje, i wiem też kiedy staje się duży bo zwyczajnie jest spuchnięty. Tak wiem,miałem porządne badania zrobić i tego nie zrobiłem. Uczynię to. Niebawem.

/734/ Się użarłem

2011-12-12T23:05:00.000+01:00

Pęknę zaraz i w drobny mak mnierozerwie. Moja wątroba tego nie wytrzyma. I wcale nie mam tu na myśli picia w dużychilościach alkoholu, bo czegoś takiego nie ma, a tylko domniemywam, że ta pizzazjedzona około Faktów w TVN zrobiła swoje. Zażyłem już hepatil i zaraz pobiegnęspać, bo sen potrzebny mi jest. Tym bardziej jeśli z samego poniedziałkuporuszam się na rzęsach – niewyspany. Wczoraj Szarookiego odwiedziłem. I jakośtak mi bardzo długo zeszło i tym sposobem bardzo późno na domowe pieleszepowróciłem. A dziś umierałem. Około południa trzecią kawę zaserwowała miKrystyna. Specjalnie mi jakoś to nie pomogło, ale do chwili obecnej dotrwałem ijak wspomniałem nawet się użarłem w doborowym męskim towarzystwie. Gdzie jesteśmoje odchudzanie – gdzież ach gdzie – chciało by się zawołać.